KNUTSELEN.

We hebben het weekend gebruikt om te knutselen. Ieder kind krijgt een schoenendoos en knutselspullen en gaat dan aan het werk. De schoenendozen zijn een onderdeel van de therapie die onze pleegkinderen krijgen, maar dat weten ze niet. Ze zijn gewoon lekker bezig en de dozen worden prachtig versierd.

Jessie steekt foto's op prikkertjes in oasis. Iedereen krijgt een plek: mama, papa, zus, oma's en opa's. Sommige van hen mist ze en sommige kent ze niet. Op een prikker komt een foto van haarzelf als baby. Die foto staat voor een tijd met operaties, medicijnen en verschillende pleeggezinnen. Ze schreeuwt de pijn nog regelmatig uit.

Op de zijkant van de doos van Lisette komen de foto's van haarzelf met haar oma, broer, zus en met de hond van opa en oma. De foto's stralen liefde en warmte uit. Mama mag nog niet in de doos en papa ook niet. Haar basis is flink aangetast. Ze is regelmatig de regie over haar leven kwijt.

Ruth mist haar moeder. De herdenkingssteen van de slachtoffers van het schietincident bezoeken we jaarlijks. Ruth en haar zus branden kaarsjes en maken de steen dan schoon. De chaos van haar leven verandert langzaamaan in orde. Dit is te zien in haar doos waar netjes geknipte stukjes papier een plekje krijgen. Het is een herdenkingsplek voor mama.

Olga en Christien kiezen er voor om geen doos te maken. Verwerken doen ze op hun eigen moment en op hun eigen manier. Wij mogen dit stimuleren en begeleiden.

Steeds vaker zien we het kind in de kinderen terug. We genieten van deze kanjers.

Pleegmoeder Margreet.

 

iStock_000020156260_Medium.jpg